< powrót
JEŻÓW
 


Widok od pn.

Widok od pd.

Sala wielka na piętrze

Herb nad wejściem do dworu

HISTORIA...
        Dwór obronny w Jeżowie to jeden z lepszych przykładów dworu renesansowego w Polsce. Pierwotnie był dworem wieżowym, później dobudowano północną część przekształcając go w kamienicę. Pierwszymi właścicielami byli Jeżowscy herbu Strzemię. Wieża powstała przed 1525 rokiem, jej rozbudowę rozpoczęto już w 1544 r. Właścicielem był wtedy Adam Susz herbu Ogończyk, dlatego z takim właśnie herbem można spotkać się we dworze. Później obiekt zmieniał często właścicieli, aż około 1945 roku popadł w ruinę. Był więc użytkowany do końca II Wojny Światowej. Po renowacji mieści się w nim warsztat Liceum Sztuk Plastycznych z Tarnowa. Często przyjeżdża tu i nocuje młodzież z tej właśnie szkoły. 

POŁOŻENIE...
        Dwór stoi w gęstym parku, pomiędzy drogą Tarnów - Grybów a linią kolejową. Wjazd znajduje się w północno-wschodnim narożniku parku (łatwo go przeoczyć). 

OPIS...
        Kamienica w Jeżowie to budynek na planie prostokąta, piętrowy, wymurowany z ciosów kamiennych. Wieńczy go wysoki, czterospadowy dach. Do jednego narożnika dobudowana jest eliptyczna wieża o wysokości zbliżonej do bryły głównej. Jej górna część jest nieco szersza, a w miejscu rozszerzenia znajdują się kamienne pseudomachikuły.
        Dwór zachował takie cechy obronne jak mniejsze okna na dolnej kondygnacji, strzelnice kluczowe w wieży oraz brak schodów z parteru na piętro. Parter nosi również wyraźne cechy obronne. Posiada bardzo grube mury, małe okna i sklepienia kolebkowe. W starszej części mieściła się m.in. kaplica dworska. Piętro przeznaczone było na cele reprezentacyjne. Znajduje się tu duża sala rycerska, na ścianach której zachowała się polichromia z 1544 roku. Przedstawia ona panoramę Jeżowa i Wilczysk, wraz z dworem i drewnianym kościołem w Wilczyskach. Inna sala na piętrze posiada bogato zdobiony kominek, polichromię oraz duży herb Ogończyk, wraz z datą "1544" i napisem "Gdi Pan Bog snamy wsztko miecz będziemy". Podobny herb znajduje się nad drzwiami wejściowymi do dworu.
        Pomieszczenia wewnątrz wieży mają kształt eliptyczny. Są w nich także maleńkie, renesansowe kominki. W przyziemiu wieży znajdował się skarbczyk właścicieli dworu - ściany są tam szczególnie grube, a wejście szczególnie wąskie. 

OTOCZENIE...
        Obok dworu stoi ostania pozostałość po budynkach gospodarczych: piętrowy, drewniany kurnik. Ciągle jest on zresztą użytkowany - wokół chodzi pełno drobiu. W otaczającym budynek parku można doszukać się pozostałości po umocnieniach ziemnych, które dawniej opasywały dwór i potęgowały jego obronność.